मनोगत...

शुभारंभ - दिनांक २८ मे  २०१७, स्वातंत्र्यवीर सावरकर जयंती

स्थळ - स्वातंत्र्यवीर सावरकर राष्ट्रीय स्मारक, दादर, मुंबई-

रसिक वाचकहो,

आज दिनांक २८ मे २०१७. महान साहित्यिक, महाकवी, क्रांतीशिरोमणी अन् राष्ट्रभक्तीपुढे ज्यांनीे कशाचीही तमा कधीही बाळगली नाही अशा स्वातंत्र्यवीर विनायक दामोदर सावरकर यांचा हा जन्मदिवस. माझ्यासारख्या, त्यांच्या भक्तांसाठी हा कोणत्याही शुभमुहुर्तापेक्षाही खुपच मोठा दिवस. त्यामुळेच गेल्या दोन दशकांहूनही अधिक काळ, दऱ्या-खोरे, घाटवाटा, कडे-सुळके, गड-किल्ले, हिमशिखरे आणि विशाल अंतरंगाच्या निसर्गासोबत केलेल्या भन्नाट भटकंतीचा लेखा-जोखा, "आनंदवारी" या ब्लाॅगद्वारे आपल्या सेवेत सादर करण्याचा शुभारंभ मी आजच्या या सुमंगल दिनी करीत आहे.

गिर्यारोहकांचे मेरुमणी शेर्पा तेनसिंग नोर्गे नेहमी म्हणत " लोक देवळात जातात, मी डोंगरात जातो. " ऐन तारुण्यात धर्मोपदेशक होण्यास निघालेले तेनसिंग आयुष्याच्या एका वळणवाटेवर धर्मयात्रा सोडुन पर्वतयात्रेचे वारकरी झाले. अशा प्रकारे पर्वतवाटांचे वारकरी होऊन अद्भुत साहसयात्रांद्वारे अापल्या परमेश्वराचा शोध घेऊन त्यातुन निखळ व अमर्याद आनंद लुटणाऱ्यांची डोंगराऐवढी उदाहरणे देता येतील.

खरंच गिर्यारोहणातुन मिळणारा आनंद कितीतरी अपूर्व आणि अवर्णनिय असाच असतो.

पांडुरंगाच्या भक्तिमध्ये आकंठ बुडालेल्या पंढरीच्या एखाद्या वारकऱ्याला विचारा कि त्या सोनसावळया विठुरायाच्या अगम्य आणि दुर्घट वाटणाऱ्या वारीत त्याला काय मिळत? तो जे काही सर्वांगसुंदर उत्तर देईल ना... नेमकी तीच भावना आमच्यासारख्या भटक्यांची, गिर्यारोहणाला, पर्वतभेटीला जातांना असते. कारण त्यातुन केवळ निखळ, निर्भेळ आनंद मिळवणे हाच एकमेव शुद्ध हेतु त्यामागे असतो.

आमच्यासाठी गिर्यारोहण म्हणजे जीवाचा शिवाशी अन् आत्म्याचा परमात्म्याशी भेटीचा, सुखसंवादाचा एक महान सोहळा असतो. आणि त्या सोहळ्यातुन जो काहि आनंद मिळतो तो त्या भक्तीमार्गी वारकऱ्याला मिळणाऱ्या आनंदापेक्षा तसुभरही कमी नसतो.

अफाट, अनगड, अनवट वारींचा वाटसरू होण्याचं भाग्य उगाच कोणाच्याही भाळी लिहिलं जात नाहि. त्यामुळे ज्याला हा अनमोल ठेवा गवसला त्याला खरंच भाग्यवान म्हटलं पाहिजे. लौकिकदृष्ट्या तो काही कमवेल कि नाहि हा भाग अलाहिदा. पण निसर्ग आणि साहस यांच्या सोबतीने या आनंदवाटांवर तो जी काही कमाईची लयलुट करतो ती मात्र केवळ अवर्णनिय असते. त्याची तुलना अन्य कशाशीही होऊ शकत नाही.

तसा मी मुलखाचा भटक्या. त्यामुळे जिवासखा सह्याद्री, देवभुमी हिमालय आणि सुखनिधान निसर्गात केलेल्या महामुर भटकंतीचा एक किंमती खजिना माझ्याकडे  अनवधानाने का होईना तयार झाला. पण लेखन हा काही माझा प्रांत नसल्याने बराच काळ या विद्येने मला चांगलेच दुर ठेवले. पण "देर आये, दुरुस्त आये" या न्यायाने हि कला माझ्या अंतरंगात प्रवाहित होतेय यातच मी खुप खुप आनंदी आहे.

थोडक्यात सांगायचे तर प्रत्येक डोंगरभेटीत, भक्तीचा  पवित्र आनंद मिळवण्यासाठी वारीला निघालेल्या भावविभोर वारकऱ्यासारखीच माझीही अवस्था झालेली असते. मला घडलेल्या ऐकापेक्षा ऐक थरारक अशा डोंगरयात्रांमधुन जे जे काही रुचलं, भावलं, मनाला आरपार भिडलं ते ते सारं या " आनंदवारी " द्वारे मी आपल्यासारख्या दर्दींच्या सेवेत वेळोवेळी सादर करण्याचा पुरेपूर प्रयत्न करणार आहे.

स्वातंत्र्यवीर सावरकरांच्या आत्मार्पणाच्या ५०व्या स्मृतीवर्षानिमित्त २०१५ मध्ये स्वा. सावरकर राष्ट्रीय स्मारक, मुंबई यांचेमार्फत एका महत्वाकांक्षी हिमालयीन गिर्यारोहण मोहीमेचे आयोजन करण्यात अाले होते. या भव्य मोहीमेत हिमाचल प्रदेशातील एक अजिंक्य, अनामिक हिमशिखर सर करण्याची कामगिरी आमच्या पथकाने यशस्वीरीत्या पार पाडली होती. लवकरच या हिमशिखराचे "शिखर सावरकर" असे नामकरणही होत आहे.

आजच्या या स्वा. सावरकरांच्या जयंती दिनी, तात्यारावांच्याच स्मृतीप्रित्यर्थ पुर्णत्वाला गेलेल्या यशस्वी हिमालयीन मोहीमेच्या सचित्र वृत्तांताचा पहिला भाग माझ्या आनंदवारीचा पहिला ब्लाॅग म्हणुन प्रसिद्ध होत आहे. याकरीता मी स्वतःला अत्यंत भाग्यवान समजत आहे.

लेखन हा माझा प्रांत नसला तरी निसर्ग आणि साहसावरील नितांत प्रेमापायीच मी हा प्रपंच करीत आहे. त्यामुळे अनेक त्रुटी राहून गेल्या असण्याचीही दाट शक्यता असल्याने त्या सुधारण्यास आणि हा ब्लाॅग अधिकाधिक उत्तम बनवण्याकरीता आपण मला निश्चितच मदत कराल अशी केवळ आशाच नाहि तर खात्री आहे.

चला तर मग, माझ्या या आनंदवारीत काही पावलं चालुन आपल्या सहवासाच्या सुखद क्षणांची सोबत मला मिळवुन द्यावी हि नम्र विनंती..